Fragments concerning perception

The following selection of fragments is based in Kurt Pritzl ¨On the way to wisdom in Heraclitus¨, Phoenix, Vol. 39, No. 4, p. 304.

Fragment 1 :
[2 Byw.] Sextus Empiricus, Contre les mathématiciens, VII 132 [s. A 16.]
«(τοῦ δὲ) λόγου τοῦδ' ἐόντος ἀεὶ ἀξύνετοι γίνονται ἄνθρωποι καὶ πρόσθεν ἢ ἀκοῦσαι καὶ ἀκούσαντες τὸ πρῶτον· γινομένων γὰρ (πάντων) κατὰ τὸν λόγον τόνδε ἀπείροισιν ἐοίκασι, πειρώμενοι καὶ ἐπέων καὶ ἔργων τοιούτων, ὁκοίων ἐγὼ διηγεῦμαι κατὰ φύσιν διαιρέων ἕκαστον καὶ φράζων ὅκως ἔχει. τοὺς δὲ ἄλλους ἀνθρώπους λανθάνει ὁκόσα ἐγερθέντες ποιοῦσιν, ὅκωσπερ ὁκόσα εὕδοντες ἐπιλανθάνονται»

Fragment 7 :
Aristote, De sensu, 5, 443a 23
«εἰ πάντα τὰ ὄντα καπνὸς γένοιτο, ῥῖνες ἂν διαγνοῖεν»


Fragment 19 :
Clément, Stromates, II, 24, 5.
«ἀπίστους εἶναί τινας ἐπιστύφων Ἡ. φησιν·
ἀκοῦσαι οὐκ ἐπιστάμενοι οὐδʹεἰπεῖν»

Fragment 21 :
Clément, Stromates, III, 3, 21, 1.
«οὐχὶ καὶ Ἡ. θάνατον τὴν γένεσιν καλεῖ ...
ἐν οἷς φησι· θάνατόςἐστιν ὁκόσα
ἐγερθέντεςὁρέομεν, ὁκόσα δὲεὕδοντεςὕπνος»

Fragment 26 :
Clément, Stomates, IV, 141, 2.
«ἄνθρωπος ἐν εὐφρόνῃ φάος ἅπτεται
ἑαυτῷ ἀποθανων, ἀποσϐεσθείς [ὄψεις],
ζῶν δὲ ἅπτεται τεθνεῶτος εὕδων,
[ἀποσϐεσθείς ὄψεις], ἐγρηγορὼς ἅπτεται
εὕδοντος»


Fragments 34 :
Clément, Stromates, V, 115, 3. & Préparation
évangélique, XIII, 13, 42.
« ἀξύνετοι ἀκούσαντες κωφοῖσιν
ἐοίκασι· φάτις αὐτοῖσιν μαρτυρεῖ
παρεόντας ἀπεῖναι»

Fragment 46 :
Diogène Laërce, Vies des philosophes, IX, 7.
«τήν τε οἴησιν ἱερὰν νόσον ἔλεγε καὶ
τὴν ὅρασιν ψεύδεσθαι»

Fragment 50 :
Hippolyte, Réfutation de toutes les hérésies,
IX, 9, 1.
«Ἡ. μὲν οὖν φησιν εἶναι τὸ πᾶν διαιρετὸν
ἀδιαίρετον, γενητὸν ἀγένητον, θνητὸν
ἀθάνατον, λόγον αἰῶνα, πατέρα υἱόν,
θεὸν δίκαιον· «οὐκ ἐμοῦ, ἀλλὰτοῦλόγου ἀκούσανταςὁμολογεῖν σοφόν
ἐστιν ἓν πάντα εἶναι» ὁ Ἡ. φησι»

Fragment 55 :
Hippolyte, Réfutation des toutes les hérésies, IX, 9, 15.
«ὅσων ὄψις ἀκοὴ μάθησις, ταῦτα ἐγὼ προτιμέω»


Fragment 56 :
Hippolyte, Réfutation de toutes les hérésies,
IX, 9, 6.
«ἐξηπάτηνται, φησίν, οἱ ἄνθρωποι πρὸς
τὴν γνῶσιν τῶν φανερῶν παραπλησίως
Ὁμήρῳ, ὃς ἐγένετο τῶν Ἑλλήνων
σοφώτερος πάντων. ἐκεῖνόν τε γὰρ παῖδες
φθεῖρας κατακτείνοντες ἐξηπάτησαν
εἰπόντες· ὅσα εἴδομεν καὶ ἐλάϐομεν,
ταῦτα ἀπολείπομεν, ὅσα δὲ οὔτε εἴδομεν
οὔτʹ ἐλάϐομεν, ταῦτα φέρομεν»


Fragment 61 :
Hippolyte, Réfutation de toutes les hérésies,
IX, 10, 5.
«θάλασσα ὕδωρ καθαρώτατον καὶ
μιαρώτατον, ἰχθύσι μὲν πότιμον καὶ
σωτήριον, ἀνθρώποις δὲ ἄποτον καὶ
ὀλέθριον»


Fragment 91 :
Plutarque, Sur l’E de Delphes, 392 B.
ποταμῷ γὰρ οὐκ ἔστιν ἐμϐῆναι δὶς τῷ
αὐτῷ καθ΄ Ἡράκλειτον.
Aristote, Métaphysique.
«οὐδὲ θνητῆς οὐσίας δὶς ἅψασθαι κατὰ
ἕξιν. ἀλλ΄ ὀξύτητι καὶ τάχει μεταϐολῆς
σκίδνησι καὶ πάλιν συνάγει καὶ πρόσεισι
καὶ ἄπεισι»


Fragment 98 :
Plutarque, De facie in orbe de lunae, 28, 943
E.
«αἱ ψυχαὶ ὀσμῶνται καθ΄ Ἅιδην»


Fragment 101 :
Plutarque, Contre Colotès, 1118 C.
«ὀφθαλμοὶ γὰρ τῶν ὤτων
ἀκριϐέστεροι μάρτυρες»


Fragment 107 :
Sextus Empiricus, Contre les
mathématiciens, VII, 126.
«κακοὶ μάρτυρες ἀνθρώποισιν ὀφθαλμοὶ
καὶ ὦτα βαρϐάρους ψυχὰς ἐχόντων»


Fragment 108 :
Stobée, Anthologie, III, 1, 174.
«Ἡρακλείτου. ὁκόσων λόγους ἤκουσα,
οὐδεὶς ἀφικνεῖται ἐς τοῦτο, ὥστε
γινώσκειν ὅτι σοφόν ἐστι πάντων
κεχωρισμένον»


Fragment 117 :
Stobée, Anthologie, III, 5, 7.
«ἀνὴρ ὁκόταν μεθυσθῇ, ἄγεται ὑπὸ παιδὸς
ἀνήϐου σφαλλόμενος, οὐκ ἐπαΐων ὅκη
βαίνει, ὑγρήν τὴν ψυχὴς ἔχων»